ชายฝั่งระหว่างเว้กับกวีงายคือแนวอ่าวที่แตกกระจาย สันทราย และแหลมหิน ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกพัฒนาเพราะทางหลวงสายหลักตัดผ่านภูเขาด้านใน กลิ่นปลาหมึกย่างและตะไคร้ลอยมาจากรถเข็นของป้าคนเดียว ซึ่งเป็นสัญญาณเดียวของอารยธรรมเป็นไมล์ ๆ นี่คือที่ที่คุณไปเมื่ออยากได้ยินเสียงคลื่น ไม่ใช่เสียงไม้เซลฟี่
อ่าวที่ชาวบ้านเรียกว่า "หาดลับ" (Bãi Bắc Mỹ An)
เลี้ยวซ้ายออกจากถนนชายฝั่งเลยหลักกิโลเมตรที่ 12 จากตามกี่ไปนิด คุณจะพบทางดินแคบ ๆ ที่สิ้นสุดตรงชายหาดรูปจันทร์เสี้ยวทรายสีงาช้าง Bãi Bắc Mỹ An อยู่นอกเรดาร์ขนาดที่คนขับแท็กซี่จากฮอยอันยังต้องโทรหาลุงของเขาถามทาง น้ำที่นี่เป็นสีเขียวเซลาดอนจนน่าตกใจ และเสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงน้ำขึ้นน้ำลงเป็นจังหวะกับเสียงเครื่องยนต์เรือประมงเป็นครั้งคราว
วิธีหาทางเข้า
ทางเลี้ยวมีป้ายสีน้ำเงินซีด写着 "Nhà hàng Hải Sản Cô Ba" ร้านอาหารทะเลที่ดูเหมือนอาจปลิวไปในพายุ แต่เสิร์ฟ bánh xèo อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกิน จอดมอเตอร์ไซค์ใต้ต้นมะขาม จ่ายค่าจอด 20,000 ดอง (ประมาณ 30 บาท) ให้ชายชราที่โผล่มาจากที่ไหนไม่รู้ แล้วเดิน 200 เมตรไปที่หาด มาถึงก่อน 8:30 น. เพื่อให้ได้อ่าวทั้งอ่าวเป็นของคุณเอง ถึง 10 น. อาจมีอีกสามครอบครัวมา แต่พวกเขาจะรวมตัวกันใกล้ร้าน
เคล็ดลับ: พกเงินสดในแบงก์เล็ก ๆ เจ้าของร้านป้า Ba ไม่มีเครื่อง POS แต่เธอจะย่างปลากะพงทั้งตัวกับสมุนไพรให้คุณในราคา 120,000 ดอง (ประมาณ 170 บาท) และเอาเบียร์ไซ่ง่อนเย็น ๆ มาให้ 15,000 ดอง (ประมาณ 20 บาท) ไม่มีเมนู แค่ชี้ไปที่ตู้โชว์
หาดที่ถูกลืมของเกาะลี้เซิน: Bãi Hàng
ทุกคนที่ไปถึงเกาะลี้เซินรีบตรงไปที่ Bãi Đục (หาดปะการัง) หรือหน้าผาภูเขาไฟของ Chùa Hang แต่ลองขับรถเลยทุ่งกระเทียมไปทางปลายเหนือของเกาะ ถนนสิ้นสุดที่ประตูสนิมจริง ๆ จอดรถ เดินผ่านประตู แล้วลงทางชันที่เต็มไปด้วยหินภูเขาไฟ สิ่งที่เปิดออกมาคือ Bãi Hàng ชายหาดยาวครึ่งกิโลเมตรที่ทรายดำผสมเปลือกหอยบด กรอบใต้ฝ่าเท้าเหมือนเครื่องลายครามบด
ความตัดกันช่างเหนือจริง ทรายภูเขาไฟดำ น้ำสีฟ้าไฟฟ้า และสีเขียวเข้มของทุ่งกระเทียมด้านบน ไม่มีร้าน ไม่มีพ่อค้า ไม่มีร่ม เอาร่มและน้ำทั้งหมดที่คุณต้องการมา ฉันว่ายน้ำที่นี่เป็นชั่วโมงโดยไม่เห็นใครเลย มีแค่ชาวประมงที่ซ่อมแหอยู่บนหินไกล ๆ
จับเวลาให้ถูก
เรือเฟอร์รี่จากท่าเรือซากี่ไปลี้เซินออกเวลา 7:30 น. ตรงเวลา ตั๋วไป-กลับ 255,000 ดอง (ประมาณ 360 บาท) พักค้างคืนที่โฮมสเตย์ Minh Thành บนถนน Nguyen Van Troi (200,000 ดอง / ประมาณ 280 บาท ต่อคืน) เพื่อให้คุณไปถึง Bãi Hàng ตอนพระอาทิตย์ขึ้น แสงโหดมากตอน 10 น. ทรายดำสะท้อนความร้อนเหมือนกระทะทอด
คำเตือน: ทางลื่นหลังฝนตก สวมรองเท้าแตะแบบมีสายรัด ไม่ใช่รองเท้าแตะหลุดง่าย และระวังเม่นทะเลที่ถูกคลื่นซัดมา หลังพายุ ชาวบ้านบอกว่าช่วงที่ดีที่สุดคือพฤษภาคม-กรกฎาคม quando ทะเลสงบ
อ่าวของศิลปิน: Bãi Đá Nhảy ชานเมืองกวีเญิน
กวีเญินมีชายหาดสวยงามตามถนน Xuan Dieu แต่ทุกคนหยุดอยู่แค่ที่นั่น ขับรถ 25 นาทีไปทางเหนือบน ทางหลวง 1D ไปทางตามกวาน คุณจะเห็นป้ายเล็ก ๆ สำหรับ Bãi Đá Nhảy (หาดหินกระโดด) เลยแหลม Mũi Rồng ไปนิด จอดที่ลานหลังรูปปั้นมังกรคอนกรีตยักษ์ (จอดฟรี) แล้วปีนข้ามโขดหินไปถึงอ่าวอีกด้าน
ชื่อมาจากหินแกรนิตเรียบที่ก่อตัวเป็นแอ่งน้ำเค็มธรรมชาติและหน้าผาเล็ก ๆ ที่เหมาะสำหรับกระโดดลงน้ำสีฟ้าเข้ม หินอุ่นจากแสงแดด แอ่งน้ำเต็มไปด้วยปลาสีเงินตัวเล็ก ๆ และกลิ่นเกลือกับสาหร่ายแห้งก็เข้มข้น ฉันใช้เวลาช่วงบ่ายที่นี่ดูเด็กท้องถิ่นสองคนดำน้ำหาปู เสียงหัวเราะของพวกเขาสะท้อนจากแหลม
สิ่งที่คาดหวัง (และสิ่งที่ควรข้าม)
ดี: การว่ายน้ำในแอ่งธรรมชาติยอดเยี่ยม ความลึกตั้งแต่ 1.5 ม. ถึง 5 ม. ขึ้นอยู่กับน้ำขึ้นน้ำลง
แย่: ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเลย ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีอาหาร ไม่มีร่ม นี่คือธรรมชาติแท้ ๆ
น่าเกลียด: ทางเดินอาจเต็มไปด้วยขวดพลาสติกจากผู้มาเยือนก่อนหน้า เอาถุงขยะมาและช่วยรักษาความสะอาด ชาวบ้านจะยิ้มให้คุณ
มาในช่วงน้ำลง (เช็คตารางน้ำขึ้นน้ำลงออนไลน์ก่อนไป) แอ่งน้ำเข้าถึงได้ง่ายที่สุดประมาณ 14:00-15:00 น. แสงแดดบ่ายทาหินแกรนิตเป็นสีโอเคอร์และกุหลาบ คุ้มค่าที่จะอยู่จนแสงเปลี่ยนเป็นสีทอง
เคล็ดลับวงใน: สิ่งที่นักท่องเที่ยวเกือบทุกคนเข้าใจผิดเกี่ยวกับชายหาดเวียดนามกลาง
คุณไม่จำเป็นต้องไปอานบ่างหรือหมีเคว ชายหาดที่มีชื่อเสียงสวยงามแต่แน่นขนัดตั้งแต่ 9 น. เป็นต้นไป อ่าวลับที่ฉัน列出 อยู่ภายใน 90 นาทีจากดานังโดยมอเตอร์ไซค์
เช่ามอเตอร์ไซค์ ไม่ใช่รถยนต์ รถยนต์ไปไม่ถึงสถานที่เหล่านี้ส่วนใหญ่ กิโลเมตรสุดท้ายเป็นทางดินหรือทางเลนเดียว เช่าจาก Moto Hai ที่ 33 ถนน Nguyen Van Linh ในดานัง $5/วัน (125,000 ดอง)
เอาถุงขยะมาเอง ชายหาดเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่มีถังขยะ ปัญหาพลาสติกเป็นเรื่องจริง
เรียนคำว่า "bãi biển vắng" (vắng = เงียบ) พูดกับเจ้าของร้านกาแฟหรือผู้จัดการเกสต์เฮาส์ท้องถิ่น แล้วพวกเขาจะชี้ไปที่จุดลับของพวกเขาเอง
สิ่งที่นักท่องเที่ยวทำ | สิ่งที่คุณควรทำ |
|---|---|
ว่ายน้ำที่หาดหมีเคว 9 น.-17 น. | มาถึง Bãi Bắc Mỹ An ก่อน 8:30 น. |
จองทัวร์วันเดียวไปเกาะลี้เซิน | พักค้างคืนเพื่อดูรุ่งอรุณที่ Bãi Hàng |
อยู่แค่ชายหาดหลักของกวีเญิน | ขับ 25 นาทีไปเหนือถึง Bãi Đá Nhảy ตอนน้ำลง |
ข้อมูลปฏิบัติสำหรับฤดูร้อน (พฤษภาคม - สิงหาคม)
การเดินทาง: จากดานัง เช่ามอเตอร์ไซค์และตามทางหลวงแห่งชาติ 1A ลงใต้ ไปลี้เซิน ขึ้นเรือเฟอร์รี่จากท่าเรือซากี่ (ใกล้ 22 ถนน Nguyen Hue, กวีเญิน) งบ $5-7/วันสำหรับเช่ามอเตอร์ไซค์ บวก $2-3 สำหรับน้ำมัน
เวลาที่ดีที่สุด: เริ่มวันชายหาดตอนพระอาทิตย์ขึ้น (5:30-6:30 น.) และออกก่อน 10 น. แดดเที่ยงโหด 95°F (35°C) กับความชื้นสูง กลับมาตอน 15 น. สำหรับว่ายน้ำบ่ายแก่
ภาพรวมงบประมาณ:
เช่ามอเตอร์ไซค์: $5/วัน (125,000 ดอง)
น้ำมัน 100 กม.: $2 (50,000 ดอง)
มื้ออาหารที่ร้านชายหาด: $3-5 (70,000-120,000 ดอง)
ค้างคืนที่ลี้เซิน: $8 (200,000 ดอง)
รวมทริปสามหาดหนึ่งวัน: ต่ำกว่า $20 (500,000 ดอง)
คำเตือนสภาพอากาศฤดูร้อน: กรกฎาคมอาจมีฝนตกฉับพลัน 30 นาที ถ้าเห็นเมฆดำก่อตัว มุ่งไปที่คาเฟ่ที่ใกล้ที่สุด (สั่ง cà phê sữa đá และรอ) พายุผ่านไปเร็วเหมือนมาต
ความลับสุดท้าย: ที่ Bãi Bắc Mỹ An ป้า Ba บางครั้งให้แขกนอนในเปลตอนกลางคืน 30,000 ดอง (ประมาณ 40 บาท) ถ้าคุณซื้ออาหารเย็น ตื่น 5 น. เพื่อดูชาวประมงลากอวน น้ำเปลี่ยนเป็นสีหยกอ่อนเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นเหนือหมู่เกาะจาม อย่าบอกใคร
ชายฝั่งเงียบสงบยังอยู่ที่นั่น รอสำหรับคนที่เลี้ยวซ้ายเมื่อคนอื่นเลี้ยวขวา ไปตอนนี้ ก่อนความลับจะแพร่กระจาย



คำถามและเคล็ดลับจากคุณ
มีคำถาม ข้อมูลอัปเดต หรือประสบการณ์ที่อยากแบ่งปันไหม? ทีมงานของเราอ่านทุกความคิดเห็นก่อนเผยแพร่
ยังไม่มีความคิดเห็น ถามคำถามแรกหรือแบ่งปันเคล็ดลับได้เลย!